یه عمر دلم از این‌هایی می‌خواست که تو بار صدا می‌دن. اسمش چیه؟ فلزی‌هاش نه، از چوب بامبو، با صدای بم. همیشه فکر می‌کردم ممکنه صداش یکی رو اذیت کنه. نمی‌خریدم برای خودم. هفته پیش خریدم بالاخره.  یاد بگیرم پیش‌پیش به جای دیگران فکر نکنم، حدس نزنم و بعد براساس اون تخیلات تصمیم بگیرم. کارم رو بکنم، کسی هم ناراحت شد بهم می‌گه. اگه همسایه‌ها بیان بگن صداش اعصاب‌خردکنه، خب برش می‌دارم. مثل وحشی‌ها نمی‌پرم بهشون که خونمه و دلم می‌خواد! یاد بگیرم همونقدر که به دیگران احترام می‌ذارم، به خودم احترام بذارم.